Opis obrazu Borisa Kustodiewa „Portret Chaliapina”

Opis obrazu Borisa Kustodiewa Portret Chaliapina

Pomimo tego, że słynny portrecista był ciężko chory, nie pokazał wszystkich trudów i niedostatków życia ludzi, jak artyści wędrowni. Wręcz przeciwnie, zima dla artysty to zabawne kuligi, budki, karuzele, świąteczne festyny, blask i piękno. Bezpośredni kontrast do szarego i nudnego życia. Dla Kustodiewa Chaliapin był idolem od najmłodszych lat i przyjacielem. To ulubiona kompozycja artysty. Pierwszy plan rysunku jest powiększony. Dno ma dużo miejsca. Długo oczekiwana wiosna tuż za rogiem. Ludzie wychodzili na ulice, by powitać wiosnę. Ale zima wciąż trzyma się i nie chce jej ustępować. Jest to zauważalne w zaśnieżonych zaspach. Można zobaczyć grupę ludzi bawiących się na kuligu. Wszędzie są stragany i stoiska targowe. A przede wszystkim radośnie unosi się dostojna postać Fiodora Iwanowicza Chaliapina w szeroko rozpiętym futrze. A obok niego wesoły mops. Mistrz musiał poprosić kota, aby usiadł na podwyższeniu, aby mops, patrząc na niego, mógł „pozować” artyście. Piosenkarz, jakby z wysokości swojego wzrostu, rozgląda się po nieznanym mu mieście, w którym będzie musiał wystąpić. Plakat o jego koncercie na wzgórzu. Chaliapin spaceruje ulicami miasta w oczekiwaniu, że wszyscy widzowie docenią jego talent. Artysta pozwolił sobie na odrobinę przebiegłości i pokazał narcyzm słynnego piosenkarza. Postać ubrana jest w otwarte futro, choć na zewnątrz wciąż jest mroźno. Widać, że jego ubrania są uszyte z futra bobra. Chaliapin ma na małym palcu drogi pierścionek. Ma na sobie zamszowe buty, od razu widać, że to nie na pogodę. A żeby nie poślizgnąć się i nie spaść na śliskiej drodze, piosenkarz musi oprzeć się o laskę wykonaną z cennego drewna. W tle zdjęcia widać córki Fiodora Chaliapina: Marinę i Martę oraz jego przyjaciółkę i sekretarkę Dworiszchinę. Artysta namalował ten obraz dwukrotnie w 1921 i 1922 roku.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)