Opis obrazu Kazimierza Malewicza „Kobieta z wiadrami”

Opis obrazu Kazimierza Malewicza Kobieta z wiadrami

„Kobieta z wiadrami” Kazimierza Malewicza to uderzające dzieło sztuki awangardowej, napisane w 1912 roku. Obecnie obraz znajduje się w kolekcji New York Museum of Modern Art.

Styl zwany rosyjską awangardą jest charakterystyczny dla sztuki Imperium Rosyjskiego, a następnie Związku Radzieckiego w okresie od 1890 do 1930 roku. W tym czasie w ruchu awangardowym powstało wiele stylów podrzędnych, posiadających własne, niepowtarzalne cechy charakterystyczne. Jednym z tych podstylów był suprematyzm – ruch założony przez Kazimierza Malewicza i charakterystyczny dla wszystkich jego obrazów, w tym „Kobiety z wiadrami”.

Idee suprematyzmu zostały zainspirowane pracami Fernanda Légera, a wcześniej Paula Cézanne’a, który uważał, że wszystkie formy natury można sprowadzić do kuli, walca i stożka. Jednak Malewicz bardziej zdecydowanie poszedł w kierunku abstrakcji, rozbijając figurę i płaszczyznę obrazu na różne połączone ze sobą formy geometryczne. Twierdził, że sam suprematyzm doprowadziłby do „wyższości czystego uczucia i percepcji w sztukach wizualnych”.

Suprematyzm ma również ograniczoną gamę kolorów. Społeczeństwo zareagowało na ruch nieufnie, był on krytykowany przez władze w okresie sowieckim, od tego czasu na terytorium Rosji panował socrealizm.

Po bliższym przyjrzeniu się na obrazie „Kobieta z wiadrami” postać kobiety jest niejasno zidentyfikowana, podobnie jak wiadra, które nosi. Na ogólną paletę składają się chłodne barwy, w których dominują błękity i szarości, choć akcenty czerwieni, żółci i lekkiej ochry dodają kompozycji wizualnej dynamiki.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)