Opis obrazu Nathana Altmana „Anna Achmatowa”

Opis obrazu Nathana Altmana Anna Achmatowa Altman to sowiecki artysta awangardowy, jeden z tych, którzy nie rozpoznawali żadnych kanonów, posługiwali się dziką mieszanką gatunków, aby oddać nastrój, wrażenia, wydarzenia, wszystko inne zaniedbali. „Anna Achmatowa” jego pędzlem, mimo że została uznana przez wszystkich za najbardziej nieprzyjemny z jej portretów, tymczasem znalazła niewątpliwe uznanie zarówno ze strony rodziny, jak i przyjaciół. Syn Achmatowej pisze, że chociaż znacznie bardziej podoba jej się inny portret matki, na którym wygląda łagodniej i lirycznie i nie ma śladu kubizmu, portret Altmana lepiej oddaje, czym była w tamtych latach. Portret ma wiele ostrych kątów i zaburzoną perspektywę. Achmatowa siedzi na krześle z nogami przerzuconymi na nogi, wystaje ostre kolano, ciemnoniebieska sukienka schodzi do butów sztywnymi fałdami, ręce ma założone na brzuchu, z łokci spada żółty szal. Tło jest bardzo uogólnione, jakieś ostre krawędzie, paradoksalnie przypominające kwiaty, szara podłoga, drewniana ławka pod stopami. W całej pozie, w manierze pisania, pojawia się twarda, nieubłagana kobieta z płonącym płomieniem w środku. Wszystko to odstaje ostrymi kątami – nie dlatego, że nakazuje mu kubizm (inne prace Altmana nie są tak kanciaste) – ale dlatego, że to jest jego istota. Achmatowa, wiecznie stłumiona, wiecznie niepublikowana, straciła dwóch mężów, gotowa jest kłuć ostrymi kątami, odpierać ataki, warczeć na każdego wroga. Jeśli jednak w jej postawie panuje czujność, wręcz wrogość, to twarz całkowicie przełamuje to uczucie. Achmatowa wygląda trochę w bok, a na jej ustach pojawia się uśmiech dziwnie czuły jak na tak kanciastą, surową twarz. Jakby starannie strzeżony płomień wyjrzał z wnętrza, jakby słońce zaglądało przez chmury, jakby coś cennego,


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)