Opis obrazu Salvadora Dali „Fontanna”

Opis obrazu Salvadora Dali Fontanna

Salvador Dali to jeden z najbardziej znanych przedstawicieli ruchu surrealistycznego w sztukach wizualnych. Jego płótna nie podlegają zrozumieniu przez każdego widza, wymagają pewnego przygotowania do odbioru.

Obrazy Dalego przesiąknięte są symboliką indywidualnych cech, które towarzyszą niemal każdej jego twórczości. Obraz „Fontanna” został namalowany przez Dalego w 1930 roku.

Zdjęcie po obejrzeniu pozostawia niejednoznaczne wrażenie. Pierwszą rzeczą, która zwraca uwagę, jest ogromny obiekt pośrodku płótna, jakim jest fontanna. Z jednej strony widoczny jest wizerunek kobiecej twarzy. Twarz ma wybrzuszone białka oczu, źrenice są nieobecne. Ten obraz ma również zaszyte usta. Ten obraz jest jednocześnie przerażający i atrakcyjny, widz chce zrozumieć, co autor chciał w ten sposób przekazać. Przede wszystkim ten obraz uosabia panikę i rozpacz.

Podobne emocje wyrażają postacie ludzi na pierwszym planie. Wyraz ich ciał uosabia przerażenie, zagubienie. W przeciwieństwie do ich emocji, w prawym rogu płótna przedstawiono wiele różnych klawiszy. Są symbolem opcji wyjścia i rozwiązań ich problemów. Ale ludzie nie są zainteresowani istnieniem wyjścia z tej sytuacji, nie zwracają uwagi na klucze.

Tło obrazu wywołuje u widza uczucie paniki. Przestrzeń, w której znajdują się postacie, nie ma wyraźnych granic, jest nieskończona. Dali pomalował otaczające wnętrze w kosmicznych ciemnych kolorach. Taka kolorystyka stwarza warunki do melancholijnej kontemplacji i zrozumienia idei obrazu.

Apoteozą przedstawionej na zdjęciu sytuacji jest postać psa na pierwszym planie. Stoi nieruchomo obok dwóch postaci ludzkich. Pies jest obojętny na to, co się dzieje – nie odczuwa przerażenia ani paniki, jest obojętny na wszystko, co dzieje się wokół.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)