Opis obrazu Achmata Lutfullina „Trzy kobiety”

Opis obrazu Achmata Lutfullina Trzy kobiety

Akhmat Lutfullin urodził się w Baszkirii w 1928 roku i poświęcił całą swoją twórczość swojej ojczyźnie, baszkirskim kolektywnym rolnikom, historii i kulturze swojego ludu. Jego obrazy i portrety utrzymane są w stylu sowieckiego realizmu i zachwycają swoją prawdziwością i oryginalnością.

Jednym z jego najsłynniejszych dzieł jest obraz „Trzy kobiety”. Trzy kobiety siedzą na specjalnej platformie, która jest budowana w baszkirskich chatach i służy zarówno jako stół, jak i łóżko. Przygotowali prosty posiłek – chleb, twarożek, śmietanę, ułożyli filiżanki i zamierzają pić herbatę. Ale było tak, jakby ktoś rozproszył ich prośbą o sfotografowanie, a oni uszanowali tę prośbę, zamarli z godnością i dumnym wdziękiem, prostując plecy bardzo równo. I chociaż kobiety, sądząc po ich prostym stroju i skromnych smakołykach, pochodzą wyraźnie ze zwykłej wiejskiej rodziny robotniczej, w ich wyglądzie można wyczuć wewnętrzną siłę, świadomość własnego autorytetu, honor wśród krewnych i współmieszkańców, mądrość minionych lat i ogromną odpowiedzialność za siłę i dobrobyt ich rodzin.

Dwie kobiety po prawej są już w podeszłym wieku, ich zmęczone, sękate dłonie są spokojnie złożone na kolanach, głowy i ramiona zakryte ciepłymi szalami, ich ciemne twarze, zwietrzałe po ciężkiej pracy, choć wyglądają na trochę zmęczone, ale promieniują spokojem i odpornością na przeciwności losu. Kobieta po lewej jest jeszcze młoda, jej rumiana, gładka twarz i lekka, cienka chusta wyglądają świeżo i jasno na tle starszych krewnych, czerwona spódnica i bluzka, zaokrąglone kształty podkreślają zdrowie i energię młodości. Wydaje się, że uważnie obserwuje – albo małe dziecko, albo jedzenie gotujące się na kuchence.

Przy tak lakonicznych obrazach kobiet, niedostatku kolorów i emocji autorka zwraca uwagę na inne szczegóły. Haftowany kolorowy ręcznik na ścianie, piękne identyczne miseczki, kwitnące pelargonie na oknie w niebieskiej emaliowanej doniczce mówią o pstrokatej ulotności jednego ziemskiego życia, ale jedno pokolenie zastąpi drugie. I wszystko też zostanie posprzątane w chacie, na stole będzie chleb i pyszna herbata, dzieci wrócą do domu ze szkoły na rowerach, a góry za oknem będą strzec spokoju swojej wioski i pamiętać o wszystkich, którzy kochali swoją małą ojczyznę i energię swojej twórczości poświęcili rodakom i samo życie.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)