Opis obrazu Edvarda Muncha „Rozstanie”

Opis obrazu Edvarda Muncha Rozstanie

Ten artysta był dziwny, jakiś mistyk. I dobrze, gdyby był tylko mistykiem, ale jego płótna również mają pewien rodzaj mistycyzmu. Sam Krzyk nie może pozostawić w spokoju wielu pokoleń miłośników malarstwa. „Krzyk” kradnie, potem wandale psują płótno, potem długo zbiera kurz w archiwach, potem chorzy goście w ekstazie biją godzinami przy płótnie. Praktycznie to samo dzieje się z tym płótnem – „rozstanie”.

Na płótnie są dwa. Jedna postać to kobieta, druga to mężczyzna. A na płótnie jest moment, w którym dziewczyna najwyraźniej odmówiła mu uczuć. Prawdopodobnie nie, ale tak było. A ta odmowa jest dla niego równa śmierci. Malarz pokazał to farbami. Dziewczyna jest jasna, lekka i bez twarzy. Ale facet jest ponury, jego twarz jest szara i mocno trzyma serce, z którego wylewa się krew. Rozstanie jest dla niego bolesne, ale ona nawet nie cierpi. To się często zdarza.

Artysta nie tylko opisał tę historię, ale opowiedział ją jako własną. Ale zdarzało się też z nim, kiedy kochał, nie był kochany. Niebawem facet, jak kiedyś Munch, odzyska zmysły. I wcale nie wkrótce znowu uwierzy w miłość. Wiara w miłość nigdy nie wróciła do artysty. Były hobby, ale prawdziwa miłość nie istniała i nie ma.

Miłość to szalone uczucie, które pali ludzi od wewnątrz. I tylko ci, którzy z łatwością przeżywają życie, nigdy nie myślą o uczuciach. To życie jest naprawdę łatwe, ale samotne. Nawiasem mówiąc, sieją tę samotność, gdzie tylko mogą. Cierpią na to kochankowie.

Oto, co przedstawił wielki Edvard Munch – rozpaczliwy ból rozstania, jaki młody człowiek doznał od pewnej wietrznej dziewczyny. Namalował go w taki sposób, że już w naszych czasach wielbiciele jego twórczości są zdesperowani iw ekstazie zachwytu podziwiają jego płótno.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)