Opis obrazu Georges-Pierre’a Seurata „Niedzielny spacer po wyspie La Grande Jatte”

Opis obrazu Georges Pierrea Seurata Niedzielny spacer po wyspie La Grande Jatte

1886 g.

Pejzaż puentylizm, namalowany olejem na płótnie. W tym pejzażu artysta zastosował nową technikę malarską. Nie miesza kolorów, ale nakłada je monochromatycznie, miejscami jeden na drugim. Pociągnięcia są wykonywane precyzyjnie, równomiernie, dokładnie. Cała gama kolorów jest harmonijna, lakoniczna i spójna.

Ten obraz wywołał kiedyś bardzo kontrowersyjne odpowiedzi krytyków i opinii publicznej. Chodzi o przedstawione postacie ludzi. Artysta nie maluje twarzy. Wszystkie sylwetki są wyraźne i jasne, ale kiedy patrzysz na twarze, widzisz tylko rozmyty, nieuformowany obraz, na którym mgliste odgadnięcie rysów twarzy. Z tego powodu wszystkie postacie wyglądają jak zamrożone nienaturalne lalki, manekiny. To ta cecha została skrytykowana przez społeczeństwo.

Jednak sam artysta wyjaśnił, że jest to dla niego naturalne. W końcu można spojrzeć na twarze w teatrze. A na zdjęciu najważniejsze nie jest to, ale wewnętrzny element duchowy, podtekst, który każdy widzi na swój sposób. Istota obrazu na zdjęciu sprowadza się do reszty zwykłych paryżan nad brzegiem Sekwany na wyspie La Grande Jatte. Krajobraz oddaje weekendową, letnią niedzielę, w której każdy pragnie ciszy, spokoju i przyjemnego wypoczynku na świeżym powietrzu. Ktoś spaceruje z bratnimi duszami, ktoś z dziećmi, ktoś z psami.

W jednej części obrazu ukazany jest fragment pikniku w powietrzu, w drugiej podziwianie łodzi i statków na rzece. Panie chronią się pod parasolami, co w tym dniu wskazuje na jasne, najprawdopodobniej południowe słońce.

Kolorystyka obrazu łączy w sobie odcienie fioletu, bzu, żółci, czerwieni, bieli i zieleni. Dlatego krajobraz jest dość jasny i bogaty. Ogólnie wrażenie z obrazu pozostaje pozytywne. Czuje się błogość, lenistwo, senność i lenistwo dnia wolnego.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)