Opis obrazu Pabla Picassa „Portret kobiety”

Opis obrazu Pabla Picassa Portret kobiety

„Portret kobiety”, jeden z najsłynniejszych obrazów Picassa, powstał w 1936 roku. Eksperci przypisują ten czas okresowi surrealizmu w twórczości Picassa, kiedy artysta przez ponad dziesięć lat został poważnie porwany przez ten kierunek, tworząc wiele wybitnych przykładów malarstwa surrealistycznego. Surrealizm charakteryzuje się znacznym wzmocnieniem kobiecości, zawartej w oryginalności i malarstwie płócien: zamiast charakterystycznych dla kubizmu ostrych, przerywanych linii i kanciastych figur centralne miejsce zajmują zaokrąglone, miękkie formy; obrazy nabierają jasnych, nasyconych kolorów i odznaczają się niezwykłą wrażliwością, nietypową dla innych stylów.

W największym stopniu surrealizm przykuwał uwagę Pabla Picassa od 1925 do 1937 roku, kiedy był już starszym mężczyzną, który zdobył wielką sławę i wielki majątek. Niektórzy badacze, w tym krytycy sztuki współczesnej, nazywają ten czas okresem największego rozkwitu twórczości artysty. W życiu osobistym Picassa nastąpiły w tych latach znaczące zmiany: w latach trzydziestych XX wieku jego nowa kochanka Maria Teresa stała się głównym inspiratorem twórczości malarza.

Obraz ma inną nazwę – „Czytająca Kobieta”. Do tego tematu – kobiety siedzącej przy książce – Pablo Picasso wielokrotnie powracał w późniejszych okresach swojej twórczości, ale ten typowo surrealistyczny obraz wydaje się najjaśniejszy, niezwykle harmonijny, przepełniony czułością i silnymi emocjami. Obecnie „Portret kobiety” z 1936 roku znajduje się w zbiorach prywatnych.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)