Obraz jest obrazem jednej z przypowieści opisanych w Ewangelii Łukasza. Opowiada o bogatym człowieku, który postanowił skierować całe swoje bogactwo na osiągnięcie osobistego komfortu i szczęścia, a nie na dobre uczynki, takie jak pomoc innym i uczciwa praca dla dobra ludzkości. Następnej nocy po tej decyzji Bóg odebrał życie człowiekowi, ponieważ zachowywał się niegodnie.
Sens przypowieści polega na potrzebie służenia ludzkości i krytykowania buntowniczego i beztroskiego stylu życia.
W centralnej części obrazu w ciemnym pokoju przedstawiony jest bogato wyglądający mężczyzna, badający biżuterię w słabym świetle świec. Ciepłe czerwonawe światło oświetla twarz bogatego mężczyzny i wnętrze pokoju: na jednym stole widzimy na przykład wiele książek, monet, worków na złoto.
Patrząc na te przedmioty, patrzący ma wrażenie, że ten człowiek całą swoją uwagę poświęca gromadzeniu mienia. U dołu stołu znajdują się słabo poświęcone monety ze złota i srebra, popularne w tym samym czasie w Holandii. Większość obiektów opisywanych w otoczeniu człowieka jest zaciemniona, ale pozwala to widzowi na kontynuowanie ich zestawienia, opierając się na własnej wyobraźni. Bohater ubrany w luksusowe ubranie kieruje uważne spojrzenie na klejnot, spoglądając na niego ponad blaskiem świec.
To nie przypadek, że główne wydarzenia na obrazach rozgrywają się w ciemności. W ten sposób mistrz stara się przekazać samotność bogacza i jego obsesję na punkcie skarbów. Wydaje się, że dzień po dniu siedzi zamknięty w swoim biurze i dokonuje niekończących się przeliczeń monet, biżuterii, złota i srebra, które ma do swojej dyspozycji. Rembrandtowi udało się precyzyjnie oddać charakter i historię postaci za pomocą tylko jednej sceny uchwyconej na płótnie.
Opis obrazu Rembrandta Harmenszoon van Rijna «Przypowieść o bogaczu»