Opis obrazu Salvadora Dali „Słońce”

Opis obrazu Salvadora Dali Słońce

Salvador Dali jest znanym malarzem surrealistycznym, którego wszyscy zapamiętali z topniejącego, miękkiego zegarka spływającego z gałęzi. Jego imię pojawia się, gdy zaczynają przypominać sobie ekstrawaganckich ekscentryków lub gdy wyskakuje temat o tym, jak niezrozumiała dla człowieka sztuka współczesna, a za lat był prawdziwym fenomenem kulturowym, uniwersalnym faworytem, ​​geniuszem, który wielokrotnie ocierał się o uwielbiającą go publiczność.

Mówiąc o swoich obrazach, nigdy nie nazwał ich sztuką, stawiając się na równi z gwiazdami kultury masowej, niż z artystami dawnych czasów.

Na swoim talencie zarabiał pieniądze, zszokował znudzone światło, nie rozpoznając żadnych ram, użył ekspresji własnego pędzla, aby odwrócić się na lewą stronę, wykonując najzabawniejszą możliwą sztuczkę – oto osoba, tutaj pokazuje drżące, żywe wnętrze, ale on sam wciąż oddycha, wciąż się porusza…

Jego „Słońce” – obraz dla niego jest dość typowy, na pierwszy rzut oka nie do odczytania. Patrzenie na nią od początku to jak patrzenie na kicz każdego półwykształconego artysty, bo na pierwszy rzut oka widać tylko, że jest ogromny, złocisty, bujny i wygląda jak tylko żółty krążek.

Jeśli jednak cofniesz się o kilka kroków, szczegóły staną się zrozumiałe – a twarz wyłaniająca się w słońcu, przebiegła, mrugająca jednym okiem, z lekkim żebrowaniem i odległym podobieństwem do monety umieszczonej na brzegu. Wizerunek słońca pozbawiony jest zwykłej aureoli boskości i idolizacji. Jest pokazany niemal znajomo, jakby artysta był z nim bardzo dobrze zaznajomiony.

I wejdź do niej dwie niejasne, niejasne postacie kobiet – wyrzeźbione, ubrane z nutą mody, rzucające wydłużone czerwone cienie.

Na poziomie skojarzeń ich odejście jest podobne do wyjścia w światowe życie pod rządami złotego cielca – nie bez powodu słońce kojarzy się tak jednoznacznie z monetą.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)