Opis obrazu Tycjana Vecellio „Bachus i Ariadna”

Opis obrazu Tycjana Vecellio Bachus i Ariadna

Do kolekcji księcia Ferrary Tycjan wykonał w 1523 roku płótno oparte na klasycznych mitach – „Bachus i Ariadna”. Obraz ten miał ozdobić ściany pałacu jednym mitologicznym motywem. Zanim rozkaz trafił do słynnego wówczas mistrza Rafaela, jego niespodziewana śmierć przerwała realizację planu. Następnie praca przeszła do młodego talentu weneckiego Tycjana. A teraz wszyscy możemy obserwować wspaniałe przedstawienie w malarstwie poezji Katullusa i Owidiusza w londyńskiej galerii.

Fabuła płótna opowiada o historii starożytnej Grecji. Dwaj główni bohaterowie, bóg Bachus i Ariadna, spotykają się oczami po lewej stronie obrazu. Po prawej stronie znajduje się pstrokata, liczna świta młodego boga: potężny brodacz opleciony wężami, kobiety grające muzykę, satyr z głową zabitego zwierzęcia i inne ciekawe postacie.

Wydaje się, że Bachus unosi się w powietrzu, robiąc krok, by wysiąść z rydwanu. Różowe płótno, lekko zakrywające jego ciało, jest energicznie odrzucane i rozwija się na wietrze; wzrok jest utkwiony w pięknym gościu wyspy Naksos. Ariadna, porzucona tu przez Tezeusza odpływającego na statku, jest przerażona niespodziewanym pojawieniem się grupy ludzi na spokojnej ziemi. Wciąż nie odwracając uwagi od tragicznego rozstania, które miało miejsce, przyciąga wzrok Bachusa, który przyszedł ją pocieszyć.

Kompozycję można podzielić na dwa równe trójkąty wzdłuż przekątnej płótna. Po lewej – niebo robi się niebieskie i między Ariadną a Bachusem panuje wzniosła miłość. W prawym trójkącie – atmosfera odwrotna: swobodne spacery i dzikość zwierząt.

Na niebiańskiej powierzchni pojawia się wyraźna gromada gwiazd – konstelacja, w którą Ariadna, rzucona na odległą wyspę, zostanie później obrócona.

Zasługą Tycjana jest niesamowita umiejętność malowania dynamicznych postaci i harmonijnie dobranej bogatej palety kolorów obrazu.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)