Opis obrazu Wasilija Perowa „Ostatnia karczma na placówce”

Opis obrazu Wasilija Perowa Ostatnia karczma na placówce

Aktywność wizualna Wasilija Grigoriewicza Perowa przeszła wiele zmian związanych z cechami stylistycznymi: mistrz porzucił dużą liczbę kierunków, które kojarzą się z postaciami, groteskowymi i różnorodnymi kolorami.

Skala obrazu staje się złożona, a fabuła ujawnia się za pomocą kolorystycznej konkluzji, figuratywnego nastroju psychologicznego i kolorowej ekspresji. Wczesne kreacje artysty zawierają pewną karykaturę życia i duchowieństwa. Satyra stopniowo zanika w tle i zostaje zastąpiona ekspresyjną orientacją i osiągnięciem dużych tomów ludzkich.

Dzieło powstaje w ciemnych kolorach, tylko dłonie płomienia w oknach wydają się próbować włamać się do świata zewnętrznego i wprowadzić w ciągły stan niespokojny. Tawerna i świątynia to dwie przestrzenie, w których człowiek ma okazję ogrzać się w zimowe mrozy. Pierwszym, według tekstów samego Perowa, jest „dół pożądania”, którego okrutny płomień wypełnił wszystkie podłogi mieszkań.

Obfite opady śniegu, przypadkowo zepsute przez sanie, błoto pokrywające całą jezdnię w pobliżu kościoła, informacyjnie pokazuje, które schronienie wybrali dla siebie podróżni. Tutaj rolnicy pomijają pieniądze, które zarobili w ciągu jednego dnia. I najwyraźniej wieśniaczka, która zsiniała z zimna, czeka na własnego małżonka na saniach.

Szron pochodzi z kreacji, ciepłe podteksty istnieją na obrazie podmiejskiej kawiarni i kawałek mrocznego nieba, są one przedstawione za kościołem.

Ponure, ciemne i brązowe kolory tylko potęgują poczucie bezradności i chłodu, ponieważ nigdzie nie ma luk w losie człowieka. Obraz nie zawiera już satyrycznych wad i opinii publicznej, a jedynie podsumowuje gorzkie prawdy, że nie da się poprawić życia w swoim rodzinnym kraju. Perov był naprawdę przesiąknięty swoją duszą i pędził do ludzkiego problemu.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)