Opis pomnika babci w Biełgorodzie

Opis pomnika babci w Biełgorodzie

Ta rzeźba uważana jest za najcieplejszą i najbardziej wzruszającą w naszym kraju. Kompozycję reprezentuje jedna postać – babcia siedząca na ławce. Wykonano kompozycję z brązu, jej waga to trzysta kilogramów. Ceremonia otwarcia odbyła się w Biełgorodzie 4 sierpnia 2005 roku przed obchodami dnia miasta.

Kompozycja została umieszczona w parku przed teatrem dramatycznym. Babcia z brązu jest miła i spokojna. Siedzi na ławce, robi na drutach pończochę i myśli o czymś dobrym.

Więc babcia siedzi wśród licznych fontann i nie zauważa, że ​​skarpetka już dawno zamieniła się w długą pończochę. Jeśli przyjrzysz się uważnie, nie zobaczysz igieł w jej rękach. Jest to najprawdopodobniej spowodowane ogólnym bezpieczeństwem.

Kompozycję stworzyli początkujący artyści z Charkowa Taras Kostenko i Dmitrij Iwanczenko. Właśnie ukończyli Akademię Projektowania i Sztuki. Oficjalnie nazwali swoje dzieło „Pamięć”.

Sami autorzy uważają, że rzeźba ta uosabia czas, jego przemijanie. Dlatego mamy tak długą skarpetę. Babcia z brązu wygląda jak prawdziwa, widać nawet dzianinę na pończochach. Na podłodze jest przędza zwinięta w kulki, jest to natychmiast widoczne.

Po ustawieniu pomnika ludzie zaczęli tu często przychodzić. W mieście popularna stała się rzeźba babci. W weekendy i wieczory obok niej siedzą ludzie. Robią zdjęcia, niektórzy nawet rozmawiają z babcią, opowiadając jej o swoich radościach i smutkach. Dlatego miejsce na ławce zawsze świeci jak wypolerowane.

Nawet młodzi ludzie lubią umawiać się na sesje zdjęciowe z babcią. Ten pomnik w mieście stał się hitem, rzeźbiarze z powodzeniem wybrali taką kompozycję. W końcu każda osoba ma babcię, a dobre i ciepłe wspomnienia zawsze z nią kojarzą się.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)