Opis obrazu Kazimierza Malewicza „Chłop”

Opis obrazu Kazimierza Malewicza Chłop

Kazimierz Malewicz stworzył „Chłopkę” w latach 1928-1930. Pozostał wierny swoim tradycjom: wolumetryczne geometryczne kształty o różnorodnych odcieniach, nieproporcjonalne części ciała, minimalistyczne tło, ludzie całkowicie pozbawieni indywidualności.

Artysta przedstawia swoją postać z czarnym owalem w miejscu głowy, bezwładnie i bezsilnie opuszczonymi rękami, biała szata wskazuje, że to kobieta. Postać stoi na kontrastowych pasach kolorowego pola.

W tle nie ma innych ciał: tutaj autor również pozostał wierny swojemu stylowi. Jednak charakterystyczną cechą „Chłopki” jest zarys jej stroju. Malewicz uwielbia nasycać swoje prace różnymi odcieniami, stosując gradient. Porównując czarno-białą kobietę z ogólną wielokolorowością, można zaświadczyć, że jej wizerunek jest ponury.

Oglądając płótno, widz przejmie poczucie nieodwracalności jakichkolwiek strat, ono, rosnące, będzie się powiększać. Obrazy symbolizują sposób życia chłopów – ludu pracującego. Ich niewolnicza praca, niekończące się zmartwienia i udręki z trudnego życia – tak przedstawiają takie płótna. Malewicz depersonalizuje swoich bohaterów, ukazuje ich masowość, identyczność, znikomość i małostkowość ludzkiego życia.

Swoją wyjątkowość wyraża nie rysami twarzy, ale formami i różnorodnością kolorów. Jest też miejsce na wyobraźnię: przez długi czas patrząc na zdjęcia, na postaciach pojawiają się twarze, role, akcje. W ten sposób każdy ma swoją własną wersję tego, co się dzieje, tego, co jest zapisane na płótnie.

Istotną cechą prac autora jest to, że każdy przedmiot, figura, ciało, część ciała jest rysowany osobno, składając jeden na drugim – nadaje to obrazom wyrazisty wygląd.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)