Opis obrazu Kazimierza Malewicza „Dąb i driady”

Opis obrazu Kazimierza Malewicza Dąb i driady

Obraz „Dąb i driady” namalował Kazimierz Malewicz w 1908 roku. Ten okres jego twórczości jest uważany za wczesny, wtedy jeszcze nie przeszedł na suprematyzm, dzięki czemu stał się sławny na całym świecie. Krytycy sztuki określają styl tego obrazu jako symbolikę. Obraz, w którym Malewicz odwołuje się do starożytnych tematów mitologicznych, znajduje się obecnie w jednej z prywatnych kolekcji.

Wielu artystów rosyjskich i zagranicznych w swoich pracach zwraca się ku wizerunkowi potężnego, mocnego dębu. „Dąb i driady” K. Malewicza to obraz o tematyce baśniowej w wykonaniu folklorystycznym. Płótno przedstawia jasnoczerwony, gruby, potężny dąb z szerokimi gałęziami. Malewicz uczynił dąb czerwony ze względu na częste stosowanie tego koloru w malarstwie ludowym.

Przyjmuje się również, że dąb jest czerwony, ponieważ jego jesienne liście palą się na czerwono. Na potężnych gałęziach i na ziemi pod dębem dziewczyny o niezwykłej urodzie, driady, siedziały w różnych pozach. To mityczne stworzenia. Mieszkają na dębie i go strzegą. Na obrazie driady – duchy drzewa – igrają, wesoło kołyszą się na gałęziach dębu, skaczą i tańczą. Długie szoki czarnych i rudych włosów trzepoczą w rytm ich ruchów. Jedna z młodych driad, która dużo biegała, leży wyczerpana pod dębem, gromadząc siły.

Driady uosabiają duszę drzewa, podczas gdy są tutaj – dąb żyje i jest pełen siły. Na jasnozielonej polanie u stóp majestatycznego dębu Malewicz maluje kwiaty w dość schematyczny sposób.

Potężny dąb przeniesiony na płótno jest symbolem życia artysty (a także wielu innych artystów, pisarzy i poetów). To także symbol życia driad, bo to ich dom, miejsce ciche i spokojne, oaza samotności. Symbolikę życia podkreśla wizerunek ogromnych żołędzi w dużych ilościach zwisających z gałęzi drzewa. Otacza je lekka aureola.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)