Opis obrazu Kazimierza Malewicza „Portret kobiety”

Opis obrazu Kazimierza Malewicza Portret kobiety

Kazimierz Malewicz to rosyjski i radziecki artysta, który zajmował się głównie stylami awangardowymi, takimi jak symbolizm, kubizm, neo-prymitywizm, kubo-futurystyczny realizm. Największą sławę zyskał dzięki stworzeniu kierunku Suprematyzmu, który Malewicz samodzielnie wymyśla, uzasadnia, od dawna pisze artykuły o filozofii suprematyzmu i towarzyszy grupie młodych artystów awangardowych.

Niewielu artystów ma tak wiele prac napisanych w zupełnie innych nastrojach i stylach – od realizmu, impresjonizmu po prymitywną, akademicką sztukę klasyczną, opcje malarskie. Oczywiście Malewicz był utalentowaną osobą twórczą, ale po dwóch nieudanych próbach wstąpienia do petersburskiej szkoły artystycznej próbuje odnaleźć własną drogę i miejsce w sztuce światowej. I choć jego awangardowa twórczość jest bardzo niejednoznaczna, to do dziś wywołuje wiele krytyki, kontrowersji, jawnego odrzucenia, to widać, że Malewiczowi udało się zdobyć uznanie i sławę w skali globalnej.

Malewicz w technice tworzenia swoich słynnych suprematystycznych i sześciennych obrazów stosuje pewne niezwykłe techniki. Tak więc większość kolorów tworzy nakładając jedną warstwę farby na drugą, na przykład czerwień na czerń, co nie tylko nadaje kolorowi pewne mocne nasycenie, ale dziś pozwala ekspertom ustalić autentyczność obrazów artysty. Oprócz geometrycznego konglomeratu monochromatycznych postaci Malewicz czasami wypełnia figury spektakularną, pełną paletą kolorów, od najjaśniejszego odcienia koloru do bladego, przechodzącego w zwykłe białe tło.

„Portret kobiety” powstał w 1919 roku w oleju na sklejce. Tutaj artysta odchodzi od swojej tradycyjnej bezimienności, a nawet nadaje twarzy wyrazu – powieki nad zmęczonymi oczami wydają się opuchnięte, usta mocno zaciśnięte, cienki nos zaznaczony jest pomarańczowym cieniem. Niebieska obroża lub tasiemka na szyi to swego rodzaju dekoracja obrazu, ale dysharmonijny czerwony kolor na ubraniach i zielone tło wnoszą do obrazu zaprzeczenie i rodzaj protestu.

W późniejszych pracach Kazimierz Malewicz powraca do pejzaży i realistycznych portretów. Być może niedopowiedzenie w malarstwie suprematystycznym i potrzeba zaspokojenia twórczego i emocjonalnego pragnienia odegrały rolę.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)