Opis obrazu Masaccia „Wygnanie z raju”

Opis obrazu Masaccia Wygnanie z raju

Masaccio namalował obraz na rok przed śmiercią (łącznie Włoch żył 27 lat). Współcześni nazywali go geniuszem swojej epoki i wierzyli, że studiował u słynnego artysty Mazolino, który mieszkał i pracował we Florencji w okresie dojrzewania artysty.

Obraz „Wygnanie z raju” zadziwia umiejętnie odwzorowaną przestrzenią i płaszczyzną. Masaccio nauczył się przedstawiać elementy krajobrazu i budynków od słynnego florenckiego architekta z Brunelleschi, który na kilka lat wziął pod opiekę młodego i obiecującego artystę.

Zgromadzona wiedza Brunelleschiego przydała się Masaccio do przekazania objętościowych elementów figury (warto zauważyć, że jest to pierwszy artysta, który z powodzeniem umieścił ludzkie ciało z podparciem całej stopy na ziemi we właściwej perspektywie). Po długim czasie genialnego artysty nikt nie był w stanie przedstawić ludzi na obrazie tak dokładnie, jak zrobił to Macaccio.

Jako podstawę fabuły młody artysta wziął legendy o apostole Piotrze. Później podobał mu się ten obraz tak bardzo, że zagłębił się w legendy biblijne i natknął się na legendę o wygnaniu z raju. Masaccio ciężko pracował, dzięki czemu udało mu się namalować niesamowicie piękny obraz przedstawiający Adama i Ewę. Na ich twarzach widać silny żal z powodu popełnionego wykroczenia i oczywistym działaniem starają się ze wszystkich sił pokazać, że są bardzo zdenerwowani swoim wygnaniem.

Obraz wywołał niespotykaną radość w społeczeństwie. Lubiła ją nawet głowa kościoła katolickiego, co sugeruje, że Masaccio wytrzymał styl przedstawiania grzeszników Adama i Ewy. Utalentowany artysta po mistrzowsku przekazał wszystkie krzywizny nagiego ciała, precyzyjnie podkreślając mechanikę otaczającego świata. Zamknięta twarz Adama oburącz świadczy o silnej udręce psychicznej, w takiej pozycji jest on niejako w opozycji do Ewy, która nie wstydzi się swoich uczuć i szlochów.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)