Opis obrazu Michaiła Vrubela „Ku nocy”

Opis obrazu Michaiła Vrubela Ku nocy

Wielu krytyków przypisuje to płótno najbardziej mistycznemu okresowi twórczości Michaiła Vrubela. Piękno i naprawdę mistycyzm jest hipnotyzujący. Noc jest blisko, księżyc jest widoczny. Ale konie pasą się na makowym polu, a obok nich pasterz. Ale to on fascynuje.

Widać tylko tył, twarzy nie widać, a to skłania do myślenia: kto jest przed nami? Biorąc pod uwagę, że Vrubel zawsze przedstawia demony lub mistyczne ptaki, można sobie wyobrazić, kto pasie konie. Cóż, tak, ten sam Pan. Makowe pole do pasa kryje zarówno zwierzęta, jak i niezwykłego pasterza, a noc nie daje dobrego widoku na bohaterów. Ale wydaje się, że artysta niejako oświetla je latarnią i szybko szkicuje, aby nie znikały szybko. Ale mogą, to są osoby mistyczne.

Ale Pan wtedy, powiedzmy, zniknie, ale koń nie – po prostu zmienią kolor: z czerwonego staną się gniady. I znowu staną się prostymi zwierzętami, a nie towarzyszami kogoś niezwykłego.

Vrubel niezwykle subtelnie dostrzega związek między naturą a mistycznym światem i nadaje mu szersze pojęcie niż zwykłe rozumienie mitu czy baśni. W pewnym sensie pozwala nam zrozumieć, że nasze dwa światy – realny i mistyczny – są blisko, wystarczy spojrzeć na niektóre rzeczy lub wyjść na pole do pasterzy. A o zmierzchu na początku wyda ci się, że to ludzie jako ludzie, a wieczorem… Za ich opowieściami, za opowieściami i bajkami zaczynasz zapominać, z kim rozmawiasz i czego słuchasz. Znajdujesz się w jakimś innym świecie, ale jednocześnie wyraźnie rozumiesz, że nadal jesteś na polu, a konie są w pobliżu. To prawdopodobnie chciał przekazać Mistrz. I wydaje się, że mu się udało.

Nigdy nie wiadomo, o czym śnimy w nocy… Ale wtedy, jako dorosły, będzie coś do zapamiętania i opowiedzenia naszym dzieciom i wnukom. Tylko na pewno pomyślą, że to wszystko bajki.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)