Opis obrazu Rembrandta Harmenszoona Van Rijna „Alegoria muzyki”

Opis obrazu Rembrandta Harmenszoona Van Rijna Alegoria muzyki

Rembrandt Harmenszoon van Rijn to wielki holenderski artysta, którego umiejętności do dziś nie przestają zadziwiać najbardziej wyrafinowanych widzów. Rembrandt jak nikt inny potrafił przekazać ludzkie przeżycia, emocje i uczucia. Syn młynarza, wcześnie zainteresował się sztuką, aw wieku trzynastu lat opuścił szkołę łacińską, aby całkowicie poświęcić się malarstwu.

W latach dwudziestych XVII wieku młody artysta studiował u słynnego mistrza tamtych lat Petera Lastmana. Obraz „Alegoria muzyki” to klasyczny przykład wpływu Lastmana na pracę utalentowanego ucznia. Przejawiało się to w wielobarwności płótna (później Rembrandt zaczął malować o wiele bardziej zwięźle w kolorze) i chęci wypisania najdrobniejszych szczegółów materiału z jak największą ilością szczegółów. To sprawiło, że wczesne prace artysty były ozdobne i świąteczne; płótna wydają się różnorodne i dziwacznie egzotyczne. Bogata wyobraźnia Rembrandta znalazła wyjście w ówczesnych pracach, ale już w tym okresie żmudna praca nad cechami światłocienia korzystnie wyróżnia go spośród współczesnych.

Obraz przedstawia cztery osoby – trzy z nich, dwóch mężczyzn i staruszkę, grających na różnych instrumentach muzycznych. Kobieta na pierwszym planie trzyma na kolanach zeszyt z notatkami i prawą ręką prowadzi grę. Najwyraźniej uosabia boginię muzyki. Jej oczy są spuszczone, jej twarz jest skupiona. Przerzucając nogi na nogi, dama pokazuje widzowi sukienkę z ciężkiego brokatu, bogato zdobioną złotą inkrustacją. Ciepłe złote kolory, bogate, soczyste; najlepsze malowanie tkanin; delikatny blask słońca – obraz jest malowany ciepłem i uczuciem. Ale mimika postaci na tym płótnie jest znacznie mniej ruchliwa niż u późniejszych modeli Rembrandta.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)