Opis obrazu Stanisława Żukowskiego „W parku”

Opis obrazu Stanisława Żukowskiego W parku

Żukowski to rosyjski malarz o polskich korzeniach, znany pejzażysta pracujący w stylu realizmu i impresjonizmu. Często robił zdjęcia rzeczy zupełnie zwyczajne, nudne, obok których ludzie, nie obdarzeni twórczą wyobraźnią, codziennie mijają, nie zwracając na nie uwagi, i poprzez jego oczy nadawali im szczególnego znaczenia.

Studiował u Lewitana. Przez dziesięć lat prowadził szkołę dla młodych artystów – trwała ona do rewolucji. Nazywano go lirycznym pejzażystą – wszystkie jego obrazy odznaczały się wyjątkowo spokojnym i wyciszonym nastrojem.

„W parku” niczym nie różni się nastrojem od reszty jego obrazów. Przedstawia letni dzień. Bok posiadłości jest ozdobiony plamami światła i cienia, promienie słoneczne przenikają przez liście i tworzą własną misterną ozdobę. Trawa jest krótko ścięta i pokryta plamami od cieni.

Kiedy patrzysz na zdjęcie, dosłownie czujesz senny spokój letniego południa, kiedy wszystkie żywe istoty spieszą się, by schronić się w zacienionych głębiach lasów i parków, i kusi, by wyobrazić sobie chłód panujący wewnątrz osiedla – w końcu widać, że został zbudowany dawno temu, a pod wysokimi sufitami chłód jest swobodny, jakby pod sklepienia naturalnych grot.

Na zdjęciu nie ma ludzi, co jest zrozumiałe, bo to jest pejzaż. Ale wydaje się, że nie jest to prawdziwy powód – tak naprawdę wszyscy chowają się przed upałem, oddając się popołudniowej drzemce lub opalając się na otwartym trawniku.

Dzieci mogą grać w badmintona, a wiejska posiadłość, która wydaje się dziwnie opuszczona, zdaje się o nich śnić. Ale park jest pusty, cicho w cieniu drzew, nie słychać odgłosów kroków na ścieżce – park drzemie, dwór drzemie, a tylko zsuwające się z liści rześkie zielone cienie ośmielają się zakłócić ten spokój.

W rzeczywistości bez łamania, ale dodatkowo podkreślając to i czyniąc wiecznym.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)