Opis obrazu Vecellio Titiana „Niebiańska miłość i ziemska miłość”

Opis obrazu Vecellio Titiana Niebiańska miłość i ziemska miłość Wielkiemu artyście Tycjanowi zlecono kiedyś wykonanie obrazu, którego nawet nie nazwał, ponieważ nie wiedział, że tworzy jedno z największych arcydzieł sztuki. Obraz został namalowany w 1514 r. Z okazji ślubu bogatego Wenecjanina, który podobno zamówił piękne płótno jako prezent dla swojej narzeczonej. Wiele lat później obraz został wykupiony i zaczął być pokazywany publiczności pod tytułem „Heavenly Love and Earthly Love”. Nikt nigdy nie dowiedział się, co artysta miał na myśli, malując tę ​​kompozycję, przedstawiającą kobietę siedzącą przy studni i boginię, która przyszła do niej na ważną rozmowę. Można zrozumieć, że to właściwie bogini po tym, jak uroczo i doskonale wygląda, jakie formy ma ta kobieta, która w swojej nagości jest tak piękna, że ​​po prostu nie może być niczym innym. Głowa nagiej kobiety zwraca się do pięknie ubranej kobiety, jakby pytając ją o coś. Kobieta zamarła w zamyśleniu, jakby nasłuchiwała odległego głosu. Nieco za parą jest amorek. W tle obrazu widać jezioro, a za nim miasto i wystającą iglicę kościoła. Scena rozgrywa się o zmierzchu, który gęstnieje za plecami głównych bohaterów i tylko światło emanujące z tych dwóch pięknych stworzeń pozwala widzowi zobaczyć cały obraz jasny i lekki. Badacze przypuszczają, że te kobiety to Medea i Wenus, ale jest całkiem możliwe, że ta ubrana w bogatą sukienkę dziewczyna jest panną młodą, dla której obraz był przeznaczony jako prezent, a bogini, która zstąpiła z nieba, zazdrościła jej piękna. Kupidyn symbolizuje miłość pana młodego do swojej narzeczonej. Jest też wersja, która przedstawia obraz jako rysowaną opowieść o fabule słynnej wówczas książki weneckiego pisarza Francesco Colonny. Nie wiedząc o tym, Tycjan napisał najlepszy obraz przeszłości i naszych czasów, który nadal jest podziwiany, nawet przez krytyków jego twórczości.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)