Opis szkicu Leona Baksta „Śpiąca królewna”

Opis szkicu Leona Baksta Śpiąca królewna

Pod koniec XIX wieku po raz pierwszy na scenie Teatru Maryjskiego w Petersburgu pokazano balet Śpiąca królewna. Libretto napisał Mariusz Petipa na podstawie baśni Charlesa Perraulta, muzykę napisał Piotr Iljicz Czajkowski. Balet zrobił furorę, a jednym z tych, którzy byli pod wrażeniem spektaklu, był artysta Lev Bakst. Był zachwycony bajkowym światem wróżek i księżniczek, jasnością i różnorodnością kolorów.

Pochodzący z Grodna Bakst był jednym z najbardziej utalentowanych artystów w Rosji, który dołączył do stowarzyszenia World of Art zorganizowanego przez Aleksandra Benoisa i Siergieja Diagilewa. Po publikacji tytułowego wydania Diagilewa, ozdobionego grafiką, Lev Bakst obudził się sławny.

Dużo później, już we Francji, Siergiej Diagilew w ramach swoich „Pór roku rosyjskich” postanawia ponownie wystawić „Śpiącą królewnę”. To właśnie te przedsięwzięcia zasłużyły na światowe uznanie rosyjskich reżyserów, kompozytorów, śpiewaków operowych i choreografów, w tym dekoratorów. Do realizacji opowieści o śpiącej księżniczce Diagilew zebrał całą galaktykę rosyjskich celebrytów – w partytury brał udział Igor Strawiński, balet wystawiała Bronisława Niżyńska, choreografował Nikołaj Siergiejew, a do projektowania scenografii i kostiumów zaproszono Lwa Baksta.

W zaskakująco krótkim czasie stworzył własnymi rękami ogromną liczbę modeli scenerii, kostiumów, szkiców akcesoriów, butów. Szkice charakteryzowały się odważnym użyciem kolorów, harmonijnymi przejściami od jednego tonu do drugiego, teraz, prawie sto lat później, pogrążając się w atmosferze jednej z najwspanialszych przedstawień w historii baletu.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)