Opis ikony „Trójcy Starego Testamentu” Simona Uszakowa

Opis ikony Trójcy Starego Testamentu Simona Uszakowa

W 1671 r. Moskiewski malarz ikon i osoba publiczna XVII wieku Szymon Uszakow namalował kolejną ikonę „Trójca Starego Testamentu”. Kompozycja została oparta na oryginalnej pracy Andrieja Rublowa.

Położenie stołu pośrodku obrazu, wokół niego siedzą trzy anioły, budynek architektoniczny w lewym górnym rogu, drzewo po prawej – te elementy się powtarzają, ale charakter ich wykonania można wręcz nazwać odwrotnym.

Trójca Uszakowa stoi na tle antycznych łuków i kolumn, zapożyczonych przez autora z obrazów Veronese. Wielkie drzewo pozbawione jest oryginalnej symboliki ikonograficznej. Nie jest ulotny, ale całkiem prawdziwy – z szerokim ciemnym pniem i ciężką koroną; trudno jest dostrzec biblijne drzewo życia.

Meble na zdjęciu są przedstawione z niesamowitymi szczegółami. Na białym obrusie jest mnóstwo naczyń: srebrne i złote misy, talerze, szklanki. Chociaż anioły są pokazane w tradycyjnych składanych sukienkach dla ikon, ich twarze są przedstawione w zupełnie nowym stylu.

To spokojny wyraz oczu, pozbawiony ukrytych wewnętrznych emocji, szczegółów i objętości rysów. Skrzydła aniołów są również przedstawione w uderzającym realizmie, tak jakby to nie były niebiańskie stworzenia siedzące na duchowej naradzie, ale ziemskie ptaki zasiadające do posiłku.

Odzwierciedlało to wyjątkowość ikon Uszakowa – próbę połączenia starożytnych reguł rosyjskiego malarstwa ikon z nowymi trendami w ówczesnym malarstwie europejskim.

Simon Uszakow za pomocą środków artystycznych przybliża Trójcę Starego Testamentu zwykłym ludziom, czyniąc ją bardziej zrozumiałą, dostępną i ziemską. Innowacyjność autora polega na umiejętnym budowaniu perspektywy zabytkowych budynków, meble też nie wydają się płaskie.

W ikonie Uszakowa dawny kontekst duchowy zostaje utracony, ale ujawnia się inny aspekt świata – jego materialna wszechstronność i piękno.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)