Opis obrazu Aleksandra Kuprina „Martwa natura z dynią”

Opis obrazu Aleksandra Kuprina Martwa natura z dynią

1912; płótno, olej; 89 x 98; Państwowa Galeria Trietiakowska.

Martwe natury Aleksandra Wasiljewicza Kuprina wyróżniają się starannie przemyślaną kompozycją. Wszystkie elementy są dobrane i ułożone tak, aby tworzyć harmonijne współbrzmienie kształtu i koloru. Nie przypadkowy chaos, ale doskonale uporządkowany, starannie dobrany porządek piękna w codziennych sprawach.

W jesiennej „Martwej naturze z dynią” jest to znakomicie widoczne. Główna bohaterka obrazu, czerwona soczysta dynia, czaiła się bliżej tła, skromnie chowając się za fałdem draperii. Za nią jest dolna część zielonego podłużnego owocu. Wydłużony, elegancki kształt obu dyni przypomina papryki na pierwszym planie, kolory też są podobne: głęboka zieleń i czerwień, ale ciemniejsza niż skórka dyni, wydzielająca prawie brąz.

Warto zauważyć, że gra kolorów przebiega poprzecznie. Podobnie jak pionowo naprzeciwległe echo papryki i dyni, owoce w okrągłym białym wazonie grają w odcieniach burgundowo-różowych elementów tła, jasnej plamy koloru na białym obrusie z przodu. Wybór bieli jako wiodącej barwy wzoru nie może być przypadkowy, wszystkie odcienie jesieni tak żywo i naturalnie grają na niej. Martwa natura ma głębię przestrzeni, wszystkie obiekty są obszerne, materialne, gęste.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)