Opis obrazu Aleksandra Wiktorowicza Szewczenki „Muzycy”

Opis obrazu Aleksandra Wiktorowicza Szewczenki Muzycy

Płótno namalowane przez rosyjskiego awangardowego artystę Aleksandra Wiktorowicza Szewczenkę emanuje magią muzyki i jej pięknem. W centrum obrazu można wyróżnić postać mężczyzny i kobiety. Mężczyzna stoi z lekko pochyloną głową, lewą ręką trzymając skrzypce, a prawą smyczek. Twarz wykonawcy jest niezwykle rozmyta, ale cienie wokół oczu, ust i nosa wskazują na jej krzywizny. Muzyk ubrany jest w szary garnitur: spodnie, koszulę, kamizelkę i marynarkę.

Szary kolor spodni biznesowych rozcieńcza się lekkimi akcentami ochry. Ręce mężczyzny również są nieco rozmyte, wydają się spływać jak topiący się wosk. Ze skrzypiec emanują żółte zakrzywione fale, jak magiczny wiatr.

Po prawej stronie tych fal znajdują się elementy wykonane nieostrożnymi pociągnięciami, sugerujące ekspresję muzyki i jej magiczny efekt.

Artysta starał się tymi pociągnięciami oddać dźwięk, który na pierwszy rzut oka wydaje się niemożliwy. Jednak ta energia wypełniła przestrzeń, zniekształciła twarz muzyka i stojącej obok kobiety. Twarz słuchacza również jest rozmyta, ale za tymi pociągnięciami można prześledzić zarys pięknej twarzy, a usta rozciągnięte w lekkim uśmiechu. Ręce kobiety wyciągnięte do skrzypiec są również przedstawiane jako całkowicie rozmyte i nierealne. Tło obrazu jest niewyraźne, ale widać pianino i szare okienko. Elementy wnętrza utrzymane są w pastelowych odcieniach ochry z lekkimi plamami żółci i błękitu. Ciepło obrazu, sama energia płynie z tych skrzypiec. Muzyka całkowicie zawładnęła ludźmi, wypełniła pomieszczenie po same brzegi. Artysta po mistrzowsku zobrazował sam dźwięk – nieuchwytny i bezosobowy, ale wyczuwalny.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)