Opis obrazu Caspara Davida Friedricha „Dwoje kontemplujące księżyc”

Opis obrazu Caspara Davida Friedricha Dwoje kontemplujące księżyc

Wielu artystów swoimi pracami podkreślało pragnienie człowieka od ciemności do oświecenia. Oczywiście zostało to wyrażone na płótnie trochę inaczej niż wymaga tego znaczenie.

Jednym z takich obrazów jest dzieło Friedricha Kaspara „Dwoje kontemplujące księżyc”. Praca podkreśla, jeśli nie aspiracje, to zainteresowanie czymś nieznanym, lekkim, ale zdecydowanie koniecznym.

Widzimy dwoje, których obraz pojawia się przed nami niemal w postaci sylwetki. Jednak po dokładnym zbadaniu możemy zrozumieć kilka rzeczy na temat tych dwóch osób. Na początku możemy założyć, że są to dwaj podróżnicy, którzy zatrzymali się, aby podziwiać nocne niebo. Jeśli jednak zauważymy, że oboje ubrani są zgodnie z ówczesną modą, to staje się jasne, że są to zmęczeni miastem mieszkańcy i udali się na długi spacer.

Biorąc pod uwagę, że ktoś położył dłoń na ramieniu jego towarzysza, można określić ich ciepły związek. A patrząc na siwe włosy wystające z czapki jednego z nich, można odważnie przypuszczać, że ci dwaj to ojciec i syn, albo starszy brat z młodszym. Staż pracy jednego z nich podkreśla również pozycję ciała, w którym się znajduje. Lekko zgarbiony, wydawał się zmęczony wspinaniem się na wzgórze.

Artysta przypisał szczególną rolę otaczającemu je środowisku. Sądząc po wzgórzach i leżących wszędzie głazach, wynika, że ​​ci dwaj są na skale. Obok ludzi po prawej stronie ugina się stare drzewo, którego korzenie są już w połowie wysunięte z ziemi. Po ich lewej stronie jest spokojna jodła. A jeszcze dalej – las iglasty.

Jeśli przyjrzysz się uważnie, zauważysz, jak na wpół wyrwany pień wystaje między skały – owoc działalności człowieka. Potwierdza to przypuszczenie, że w pobliżu znajduje się osada. Nieco na prawo od księżyca widać gwiazdę.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)