Bzy w słońcu (autorstwa Claude’a Moneta) został namalowany w okresie rozkwitu impresjonizmu. Zawiera wszystkie cechy charakterystyczne dla tego stylu w tej epoce — farba układa się w jasnych punktach, obecność szerokiego pociągnięcia pędzla jest obowiązkowa, ale autor zwraca szczególną uwagę na równowagę cienia i światła. Artystka starała się pokazać nam nie tylko gałązkę bzu, stara się przekazać nam swoje wrażenie, jakie na nim zrobiła.
Na pierwszy rzut oka na zdjęciu nie ma nikogo oprócz krzaka bzu, ale jeśli przyjrzymy się uważnie, zauważymy kobiety, które chronią się przed palącym słońcem w cieniu kwitnącego bzu. Wygląda na to, że krzak syreny próbuje osłonić ukrywające się pod nim kobiety przed palącym słońcem. Ich sylwetki wtapiają się w krajobraz, więc nie możemy ich od razu znaleźć. Jedną z przedstawionych kobiet była żona autora, Camilla. Artysta chciał pokazać nam główne wrażenie wizualne: oślepiające słońce, gra kolorów — od delikatnych zielonych liści po fioletowo-różowe kwiaty. Ulotna scena z życia codziennego, którą wyrwał Monet, oddziela widza od obrazu niewielką mglistą mgiełką. Ta mgła próbuje nas emocjonalnie zaangażować w to, co dzieje się na zdjęciu. To wszystko Monet.
Prace nad obrazem autorka rozpoczęła w ogrodzie swojego domu pod Paryżem w 1872 roku.
Pierwszy obraz impresjonistów przywieziony do Rosji w 1899 roku przez kolekcjonera Siergieja Szczukina (zakupiony od Durand-Ruel w Paryżu). Osip Mandelstam opisał swoje wrażenia z malarstwa w swojej pracy «Impresjonizm».
Opis obrazu Claude’a Moneta «Lilac in the sun»