Opis obrazu Francisco de Goya „Autoportret”

Opis obrazu Francisco de Goya Autoportret W XVIII wieku sytuacja z malarstwem hiszpańskim nie była łatwa. Dominacja obcokrajowców przeniknęła do sztuki Hiszpanii, do jego malarstwa. Władze, oddając hołd modzie i ambicjom politycznym, nominowały zagranicznych malarzy na czołowe stanowiska i dały im wyraźne preferencje. Otrzymali najbardziej prestiżowe nagrody, krytycy pisali o nich pochwalne ody, otrzymywali najdroższe zamówienia. Uważano, że hiszpańscy malarze wyczerpali się. Ale artysta, który nie wchłonął swoich rodzimych przyzwyczajeń, zwyczajów, tradycji, własnej wizji, jest skazany na niepowodzenie. W tamtym czasie było inaczej. Uwielbienie obcego nurtu nie pozwoliło nam wysunąć na pierwszy plan naszych własnych, rdzennych mistrzów malarstwa. Jednak Goya był w stanie przywrócić dawną świetność całej sztuce narodowej. Jego obrazy po prostu budziły podziw. Dotyczyło to zwłaszcza portretów. Malarz był jej prostym wykonawcą pewnego dzieła. Jego ogromny talent był silnie wspierany przez duchowe cechy samego artysty. Goya nie tylko realistycznie oddał wygląd modela, ale przede wszystkim wyszedł z uczuć, jakie żywił do portretowanej osoby. Dlatego Goya był daleki od bezstronności w każdym ze swoich portretów. Aby oddać indywidualność każdego dzieła, artysta zastosował różne techniki, metody, a nawet zmienił technikę. Wiadomo, że istnieją obrazy, które Goya namalował za pomocą pędzli, różnych gąbek, teksturowanych tkanin. Farby można było nakładać nożem, ręką, palcami, a nawet drewnianą łyżką. Wszystko, co wpadło w ręce genialnego twórcy, stworzyło wyjątkowe arcydzieła. Niesamowity talent poparty ciężką pracą skłonił nas do rozmowy o artyście, jako skarb narodowy. Nawet królewskie społeczeństwo musiało uznać niezwykłość dzieła Goi i go podziwiać. Malarz zyskał sławę i honor, którymi obsypywał go społeczeństwo. To prawda, musiał przejść przez okrutne próby.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)