Opis obrazu Karla Bryullova „Portret Wasilija Żukowskiego”

Opis obrazu Karla Bryullova Portret Wasilija Żukowskiego

Bryullov rzadko zwracał się do malarstwa portretowego. Ale nawet jeśli tak się stało, jego prace zawsze wyróżniała niesamowita prostota prezentacji bohatera.

Tak więc na tym płótnie przedstawiamy wielkiego rosyjskiego poetę Żukowskiego. Ten sam Żukowski, który zszokował swoich współczesnych prostotą liry. Nawiasem mówiąc, znacznie później zostanie osobistym nauczycielem dzieci z rodziny Romanowów. Ale to trochę później niż czas, kiedy ten portret został namalowany.

Artysta nie wymyślił tła, ale trzeba było jakoś wskazać kierunek życia portretowanej przez siebie osoby i wtedy pojawił się pomysł, by przedstawić siedzącego przy stole poetę. A oto Żukowski. Jego twarz, nieco pełna, raczej lakoniczna, spokojna. Ogólnie rzecz biorąc, ta osoba oddycha czymś spokojnym.

Na pierwszy rzut oka nie da się stwierdzić, że to władca ludzkich myśli i wychowawca królewskich osób. Chociaż to właśnie ta godność się wymyka, ale już nie… Nie ma pretensjonalnego popisu w tej pozycji, przeciwnie, prostota, spokojny wygląd, skromnie złożone ręce…

Spokój, całkowity spokój pochodzi od Żukowskiego i wiara w siebie.

Bryullov, zgodnie z opowieściami jego współczesnych, zdołał dokładnie przekazać najbardziej charakterystyczne cechy Żukowskiego – spokój, umiar w życiu, pewność siebie. Żukowski dużo zrobił, napisał wspaniałe wiersze i był dość owocnie zaangażowany w wychowanie królewskich dzieci. A tak przy okazji, zrobił to znakomicie: to dzięki niemu i jego udanemu doborowi wiedzy co najmniej dwóch cesarzy otrzymało doskonałe wykształcenie podstawowe.

W rzeczywistości sam Żukowski był znakomicie erudytą, rozumiał nie tylko literaturę rosyjską, ale także dobrze mówił po angielsku i francusku, znał podstawy historii. I, oczywiście, został włączony do literackiego Olimpu stolicy, a tam, nawiasem mówiąc, nie było daleko do Puszkina.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)