Opis obrazu Kazimierza Malewicza „Żniwa”

Opis obrazu Kazimierza Malewicza Żniwa

Nawyk postrzegania wszystkich dzieł Malewicza tylko w jednym stylu – „kubizmie” – jest destrukcyjny. On, podobnie jak wszyscy kreatywni geniusze, umiejętnie opanował różne style. Mógł malować pejzaż, jak malarz pejzaży morskich Aivazovsky niejednokrotnie, Picasso też niejednokrotnie zmieniał swój styl pracy i malował pejzaże. My, współczesna publiczność, artysta jest ściśle związany z „Czarnym kwadratem” i widząc ten obraz, wielu będzie zaskoczonych, że należy on do pędzla Malewicza.

Chociaż jeśli przyjrzysz się uważnie, to po prostu bez błędnego rozpoznania autora. Jest tu coś z kubizmu, ale przynajmniej wyraźne linie pól. Samo pojęcie „pszenicy” nie jest tutaj jasno przedstawione. A kobiety są dziwne, z niewyobrażalnymi postaciami. Gdzie oni są dla klasycznej Wenus. Ale nawet dzięki czysto symbolicznej definicji twarzy i statyki można poczuć, jak ciężko jest tym przedstawionym kobietom pracować. I nie ma potrzeby patrzeć na prymitywizm rysunku czy brak znanych nam krajobrazów.

Artysta pozostał wierny sobie i nie określał miejsca i akcji. I nawet nie zaczął zmieniać swojego stylu pisania, po prostu stworzył nieco inne dzieło nie w swoim gatunku, ale pozostawiając własny styl. Mówią, że stworzył go na zakład. Ale to tylko legendy. Przy okazji warto zaznaczyć, że tutaj praca nie jest przepełniona kolorem, nawet jasne kolory są jakoś przytłumione.

Malewiczowi trudno było żyć w prawdziwej przestrzeni, raczej przeżył niż przeżył. Niemniej jednak jego sława wciąż grzmi na całym świecie, a jego płótna zaczęły kosztować tak dużo, że za zarobione pieniądze można kupić kilka lokali mieszkalnych. Nawet takie niezrozumiałe obrazy są teraz bardzo drogie. Te same „żniwa” od dawna szacuje się na kilkaset tysięcy dolarów. Płótna artysty znajdują się nie tylko w kolekcjach prywatnych, ale także w muzeach państwowych w Rosji i Europie.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)