Opis obrazu Pabla Picassa „Dziewczyna na balu”

Opis obrazu Pabla Picassa Dziewczyna na balu

To chyba jeden z najbardziej znanych obrazów Picassa. Artysta napisał swoje arcydzieło w 1905 roku. „Dziewczyna na balu” wyznacza nowy okres w twórczości Pabla Picassa, który badacze nazwali „różowym”. Płótna artysty stają się bardziej radosne i pozytywne. Głównymi bohaterami jego obrazów w tym czasie są ludzie sztuki cyrkowej. Należy zauważyć, że Picasso nie był sam w wyborze tematów. Wielu artystów na początku stulecia schwytało cyrkowców, czując z nimi duchowe pokrewieństwo.

Na płótnie „Dziewczyna na balu” Picasso przedstawił wędrującą grupę akrobatów. W centrum kompozycji jest dwóch artystów – gimnastyczka i silny mężczyzna. Dziecko balansuje na piłce, ćwiczy swój numer. Figurka dziewczynki jest zgrabnie wygięta, uniosła ręce, by zachować delikatną równowagę. Sportowiec siedzi bez ruchu, jego potężne ciało jest pełne spokoju. Obaj artyści są wobec siebie silnie przeciwni. Z jednej strony kruchość i porywczość chudej dziewczyny na piłce, z drugiej siła, moc i statyczność mężczyzny siedzącego na sześcianie.

Głównym środkiem wyrazu Picassa jest nadal linia. Ale w przeciwieństwie do obrazów z „niebieskiego” okresu, tutaj również widzimy perspektywę. Na płótnie „Dziewczyna na balu” zbudowana jest z kilku poziomych kresek i małych postaci w tle (kobieta z dzieckiem i śnieżnobiały koń). Dzięki temu obraz nie wygląda płasko, ma lekkość i zwiewność.

Tło to obraz nagiej pustyni lub stepu. To ustawienie nie pasuje zbytnio do nastroju cyrku. Tym samym artysta podkreśla, że ​​życie tych ludzi to nie tylko zabawa, radość i brawa publiczności. Jest w tym także potrzeba, żal, choroba.

Bardzo charakterystyczna jest również kolorystyka wybrana przez artystę. Niebieski kolor, tak ukochany przez Picassa, pozostał tylko w ubraniu sportowca i gimnastyczki. W przeciwnym razie na zdjęciu dominują odcienie różu.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)