Opis obrazu Vincenta Van Gogha „Autoportret”

Opis obrazu Vincenta Van Gogha Autoportret

Artysta Vincent Van Gogh namalował wiele obrazów zatytułowanych po prostu – „Autoportret”. Wśród takiej obfitości wizerunków słynnego twórcy skupimy się na autoportrecie z lat 1887/88, namalowanym olejem na płótnie w Paryżu.

Przed nami twarz mężczyzny, który przekroczył swoje dojrzałe lata. Jego oczy są czarne, nieco przestraszone i trochę zaabsorbowane czymś widzianym lub doświadczonym. Jego broda jest czerwona. Rysy twarzy są dość cienkie, nos raczej duży.

Na twarzy artysty widać dużo zmarszczek mimicznych, szczególnie wyraźnie widoczne są fałdy gładzizny, co wskazuje, że autorka zmarszczyła brwi podczas pisania tej pracy. Jego usta są lekko rozchylone z wyczerpania i roztargnienia.

Ogólne wrażenie portretu jest bolesne. Włosy na głowie mężczyzny są jasnorude i zaczesane do tyłu; łysiny i worki pod oczami są bardzo dobrze widoczne na czole. Twarz przypomina kolor wyblakłych jesiennych liści, skóra na czole jest blada. Jedno ucho jest schludne i bardzo dobrze widać je w zaokrąglonym kształcie, drugie odstające, ale dzięki półobrotowi głowy pozostaje niewidoczne dla nieuważnego widza.

Szyja artysty jest krótka i bardzo cienka. Biała koszula zapinana jest na górny guzik, klapy brązowej kurtki znajdują się blisko szyi i ozdobione są małymi prążkami w kolorze ochry. Cały obraz jest nieco olśniewający, jak stary czarno-biały film, i stwarza w nas wrażenie, że jesteśmy świadkami pewnej kroniki prawie gasnącej osobowości.

Na obrazie dominują kolory czerwony, brązowy, ochra, czarny i zielonkawy z żółtymi żyłkami. Technika pociągnięcia pędzlem jest dość duża, więc płótno bardziej przypomina panel wykonany z wosku lub kolorowej plasteliny. Pomimo tego, że autor jest osobą uznaną, obraz wygląda raczej przeciętnie.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)