Opis obrazu Andrei Mantegny „Martwy Chrystus”

Opis obrazu Andrei Mantegny Martwy Chrystus

Malarz włoskiego renesansu Andrea Mantegna napisał oryginalne płótna, które ostro i surowo różniły się od tradycyjnych klasycznych dzieł epoki.

„Zmarły Chrystus” – żałobny obraz przedstawiający ewangeliczną historię żałoby po ukrzyżowanym Jezusie, jest napisany prosto i łatwo. Ale perspektywa jest tutaj zauważalnie zmieniona. A sam sposób przedstawienia nam zmarłego Syna Bożego uderzająco różni się od podobnych obrazów innych artystów.

Mantegna jako pierwszy położył ciało Chrystusa na płótnie z nogami skierowanymi w stronę publiczności. Jednocześnie nogi wydają się nieproporcjonalnie małe w porównaniu z głową. W ten sposób malarz przedstawił prawo perspektywy nie jako bezduszny, sztywny wymóg, ale jako plastyczną ilość, która służy idei konkretnej kompozycji i spełnia życzenia artysty.

Mantegna chciał skupić się na głowie Zbawiciela, więc napisał ją szerzej. Wyraz twarzy Jezusa jest centrum kompozycyjnym: wydaje się, że twarz nie jest martwa, ale pogrążona w głębokim śnie. Wiara w zmartwychwstanie jest wyrażona alegorycznie.

Płaczące twarze Jana i Marii są napisane bardzo szorstko: są pomarszczone, wykrzywione smutkiem. Tragedia jest niesamowicie wyrażona: patrząc na obraz „Zmarły Chrystus” fizycznie czujesz ucisk w gardle i palący ból duszy.

Artysta przywiązywał dużą wagę do rysowania fałd białego prześcieradła pokrywającego ciało. Całą paletę kolorów obrazu wyróżnia powściągliwa asceza. Ciało Chrystusa jest pełne wielkości, stygmaty na Jego kończynach wyglądają przerażająco realistycznie. Atmosfera płótna jest żałobna, ale zapowiadająca rychły boski cud.

Historycy uważają, że „Martwy Chrystus” w galerii w Mediolanie jest jednym z wielu autorskich egzemplarzy, podczas gdy oryginał zaginął. Artysta za życia bardzo cenił tę pracę, przechowując ją w domu.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)