Opis obrazu Gustave’a Courbeta „Warsztat artysty”

Opis obrazu Gustavea Courbeta Warsztat artysty

Obraz francuskiego malarza Gustave’a Courbeta „Warsztat artysty” został namalowany w 1855 roku farbami olejnymi i płótnem o wymiarach sięgających prawie 6 metrów długości i co najmniej 3,6 metra szerokości.

Płótno zostało namalowane w dniu otwarcia Wystawy Światowej w 1855 roku i stało się główną ekspozycją „Pawilonu realizmu”, stworzonego przez artystę jako kontrast z prezentowanymi tu pracami innych francuskich artystów.

Obraz miał również drugi tytuł, dłuższy i bardziej zagmatwany: „Prawdziwa alegoria charakteryzująca siedmioletni okres mojego twórczego życia”. Druga nazwa jest dokładniejszym odzwierciedleniem tego, co pokazano na zdjęciu, dla którego wybrano ciemne odcienie i kolory.

Centralną postacią płótna jest osoba siedząca bokiem – sam artysta. Trzyma w rękach pędzle i farby – maluje ogromny pejzaż i zajęty biznesem nie zwraca na nikogo uwagi.

W pracowni artysty zebrało się wiele różnych osób. Tak więc za jego plecami jest półnaga dziewczyna, najprawdopodobniej modelka, a u jego stóp, kontemplując powstałe w ten sposób stworzenie, zamarł mały chłopiec, obok którego bawił się biały kot.

Wiele osób stłoczonych po prawej stronie obrazu, ale nie wszyscy obserwują proces twórczy, twarze wielu wydają się powściągliwe i obojętne, nie interesuje ich to, co się tutaj dzieje.

To właśnie ich artysta nazywa wrogami, tymi, którzy starają się uniemożliwić realizację jego twórczych marzeń i aspiracji. Rzeczywiście, ludzie w tej części obrazu są zajęci wyłącznie sobą lub sobą, rozmawiają, w zamyśleniu patrzą w pustkę, a nawet czytają książki.

W tle widać przytulającą się parę.

Po lewej stronie zdjęcia ludzie również są zajęci sobą, ale nadal wykazują pewne zainteresowanie tym, co się dzieje. Według samego artysty wszystkie postacie zostały stworzone przez niego, aby opisać jego twórcze życie i pracę, każda z nich coś symbolizuje.

Nie jest tajemnicą, że siostra artysty, jego dawna ukochana, która wkrótce została usunięta z płótna, znalazła swoje miejsce na obrazie, a nawet sam cesarz Napoleon III, jego artysta, obwiniał działania antyrewolucyjne i anty-republikańskie.

Podczas malowania wiele uwagi poświęcono grze światła i cienia. Pomimo tego, że płótno jest ciemne, nie przeszkadza to w dostrzeganiu rysów twarzy przedstawionych na zdjęciu, a także prawie wszystkich drobnych szczegółów. Postać modelki i sam artysta otrzymuje największe światło, wszystkie pozostałe postacie chowają się w cieniu, co nie przeszkadza w zobaczeniu nie tylko ich, ale i ścian pomieszczenia.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)