Opis obrazu Michaiła Niestierowa „Piwonie”

Opis obrazu Michaiła Niestierowa Piwonie

Niestierow to rosyjski artysta wędrowny, jeden z tych, którzy w oczekiwaniu na narastające w kraju niezadowolenie i jego rozwiązanie (tak jak burza ustępuje grzmot, tak powszechny gniew musi odrodzić się w rewolucję), pisał ostrzegawcze obrazy pełne ukrytego znaczenia.

Pokazali życie zwykłych ludzi, ich smutki i kłopoty. Jakby chcąc wytrzeźwiać aroganckie siły, które tkwią w sztuce, artyści o mało nie krzyczeli, ale ich wystawy nie były udane i same nikogo do niczego nie zmuszały.

Niestierow jest mistrzem portretu historycznego, w swoich obrazach pokazywał przeszłość ludzi, wartościową, mimo oczywistej pogardy dla niej ze strony tych, którzy uważali się za ludzi oświeconych i wykształconych.

„Piwonie” są dla niego nietypowe, bo nie mają w sobie uroku, zrozumienia, smutku – wydają się być odpoczynkiem między ciężką, ciężką pracą, zwróceniem uwagi na zwyczajne, codzienne życie ziemi. Krzew piwonii kwitnie jasno na pagórku.

Cienka brzoza kołysze się nad nim na wietrze, inne w oddali są nieco grubsze, ale też niewiele grubsze niż ramię dorosłego mężczyzny. Zwykły letni dzień w rosyjskiej naturze, pozbawiony ludzi.

Kwiaty kołyszą pąkami, nad nimi krążą małe owady, wiatr bawi się w brzozowym gaju, a nad światem panuje gorące, ospałe i spokojne popołudnie. Jakby siłą odwracając uwagę od ludzkich zmagań i ludzkich losów, artysta przedstawia najprostszy pejzaż. Przypomina zarówno sobie, jak i widzowi – tak, są ludzie i ludzie czują się źle. Ale bez względu na to, jak jest im ciężko, bez względu na to, jak zniekształcone są ich losy, piwonie nadal kwitną, a słońce nadal wschodzi i zachodzi.

Czasami, bez względu na to, jak krwawa jest ta walka, bez względu na to, jak genialne są ideały, musisz być tak rozproszony i spojrzeć na chwilę wokół siebie. Wydychać. Wdychać. I znowu idź naprzód.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)