Opis obrazu Tycjana Vecellio „Święto Wenus”

Opis obrazu Tycjana Vecellio Święto Wenus

Istotne miejsce w twórczości artysty zajmowały tematy mitologiczne i biblijne. Jednak głęboka penetracja zagadnień psychologii umożliwiła stworzenie niezwykle żywych, realistycznych obrazów.

Święto Wenus to jeden z trzech obrazów, które zostały pomyślane jako cykl na zlecenie księcia Alfonso d’Este. Płótna miały zostać umieszczone w alabastrowym gabinecie jego rezydencji. Znalazło to odzwierciedlenie w kompozycji, gdzie figura posągu Wenus została przesunięta w prawo, co pozwala skupić się na amorkach i rozpościerającym się za nimi krajobrazem.

Jasne kolory, niesamowita plastyczność każdej figury i wiele szczegółowych detali tworzą zaskakująco realistyczny obraz. Fabularna fabuła na naszych oczach zamienia się w niemal codzienną mise-en-scenę. Wydaje się, że każda postać na obrazie naprawdę żyje, bawi się i cieszy piękno i blask natury. Każda figura maluszka jest podświetlona światłocieniem, igrają na trawie wśród toczących się jabłek o czerwonych bokach. Niebieski pas nieba i wysokie drzewa po lewej oraz statyczna figura marmurowej Wenus po lewej służą jako naturalne obramowanie polany.

Kontrast między obojętnym kamieniem posągu a zamieszaniem życia Kupidyna podkreślają różne odcienie tego samego koloru. Wzrok przyciąga nieożywione odbicie posągu obserwującego akcję na łące i ciepłe barwy kąpiących się w promieniach słońca amorków. I sprawia, że ​​raz po raz spoglądasz na próżno, próbując rozwikłać tajemnicę mistrzostwa wielkiego artysty renesansu.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)