Opis obrazu Edouarda Maneta „Śniadanie w pracowni”

Opis obrazu Edouarda Maneta Śniadanie w pracowni

Obraz „Śniadanie w pracowni” jest dość nietypowy dla twórczości twórcy impresjonizmu Maneta. To mieszanka gatunków – portretu, martwej natury i typowego przedmiotu codziennego.

W centrum obrazu młody mężczyzna, niedbale oparty o stół z resztkami śniadania. To jest Leon, krewny żony Maneta. Nieobecny wzrok młodzieńca skierowany jest gdzieś w dal. Po jego lewej stronie służąca ze srebrnym dzbankiem kawy, po prawej mężczyzna w kapeluszu i papierosie.

Lewą stronę obrazu zajmują tradycyjne rekwizyty artysty – broń. Tam też widać nutę dynamizmu – czarny kot.

Obraz po raz pierwszy wystawiono w 1869 roku w Salonie. Krytycy przyjęli go z pewnym oszołomieniem – nie wyobrażali sobie, jak można połączyć miecz, kota i kobietę z dzbankiem do kawy na jednym zdjęciu. Ostatecznie obraz został odebrany pozytywnie – wszystkie nieprzystające do siebie przedmioty zajmują swoje miejsce, tworząc harmonijną kompozycję.

Na zdjęciu zapożyczenia od innych artystów – Velasqueza, Chardina, Vermeera. Tak więc kobieta z dzbankiem do kawy i ramą ścienną najprawdopodobniej pochodzi od Vermeera, a nóż leżący na stole pochodzi od Chardina.

Wyjątkowość obrazu polega na tym, że artysta nie skupia się na jednym temacie. Dla niego Leon, kobieta z dzbankiem do kawy i cytryną na stole to odpowiednik. Łącząc osobę i martwą naturę, Manet zyskuje nowe możliwości dalszych eksperymentów. Tworząc to płótno, artysta udowadnia, że ​​kompozycja obrazu determinowana jest nie tyle fabułą, ile pewnym zestawem środków graficznych.

Wszystkie trzy postacie na obrazku są oddzielone. Nie komunikują się ze sobą, nie mają absolutnie nic wspólnego. Są to te same różne meble, jak miecz i czarny kot znajdujące się w pobliżu.

Obraz jest naturalną kontynuacją i dodatkiem do słynnego „Śniadania na trawie”.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)