Opis obrazu Konstantina Makowskiego „Dzieci uciekające przed burzą”

Opis obrazu Konstantina Makowskiego Dzieci uciekające przed burzą Płótno przedstawia dzieci, które postanowiły zbierać grzyby, ale nagle ogarnęła je burza. Obraz jest duży pod względem parametrów, jednak po prostu nie da się go opisać dużą liczbą słów. Nie liczy się jednak zjawisko naturalne, ale dzieci, a raczej ich emocje i przeżycia, ich strach i chęć znalezienia schronienia lub schronienia, aby uniknąć deszczu. Wszystko wskazuje na to, że dzieci pochodzą z prostej rodziny chłopskiej, bo mają różowe policzki, jasne warkocze, głębokie i duże oczy. Za dziećmi widać ciemny las, z którego uciekają, starsza dziewczynka ma pod stopami chwiejny most, ale ona, nie bojąc się stracić równowagi, pędzi do przodu, mocno przytulając siostrę, równie przestraszona i licząc na cud. Wszystko dookoła mówi, że zbliża się burza: pochylona trawa, rozczochrane dzieci. Ponure przed burzą niebo nieco potęguje atmosferę, a dzieciom jest strasznie przykro. Młodsza siostra dziesięcioletniej dziewczynki na plecach ze strachu przycisnęła się bardzo mocno, co widać, jak mocno trzyma siostrę za szyję. Mimo twarzy zniekształconej strachem, dzieci mają czyste i słodkie, miłe oczy, drobiazgi sprawiają, że zachwyca się obrazkiem – to grzyby w koszu i wyraźnie zarysowana trawa i bose stopy dzieci oraz przeczucie złej pogody i niebo, które zaraz zmieni kolor a słoneczny dzień wyschnie. Ale nie tyle starsza dziewczyna boi się burzy, ile najmłodsza może się bać. Dlatego biegnie tak szybko, jak może, nie patrząc wstecz na to, co dzieje się za nim. Jest odważna i uparta, w zdecydowanych działaniach gwałtownie rusza naprzód, dumnie niosąc swoją siostrę w ukryciu. Wciąż w sztabkach złota leży trawa skąpana w promieniach słońca,


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)