Opis obrazu Karela Fabriciusa „Szczygieł”

Opis obrazu Karela Fabriciusa Szczygieł

Holenderski malarz Karel Fabricius był jednym z najbardziej utalentowanych uczniów Rembrandta van Rijna. Fabricius zwrócił szczególną uwagę na transmisję światła, a także kontury przedmiotów na płótnie. Zrobił to bardzo technicznie, używając zimnych kolorów na teksturowanym tle z lekkim podświetleniem.

Karel był swego rodzaju eksperymentatorem, często zwracając się z naciskiem na złożone efekty i perspektywę. Pracując więc na płótnie „Szczygieł” (poprawna nazwa to „Szczygieł”), najpierw zastosował technikę impasto. Obraz przedstawia wyraziste pociągnięcie pędzla wykonane bogatym pędzlem.

Obraz Szczygieł stał się łabędzią pieśnią artysty. Został napisany w 1654 r. (Rok śmierci Fabrice’a) z napisem w prawym dolnym rogu „C. FABRITIVS 1654 „. To małe arcydzieło jest przechowywane w Królewskiej Galerii Mauritshuis (Haga). Jego wymiary to 33,5 X 22,8 cm, technika wykonania to olej na drewnie.

Tło obrazu jest bardzo przewiewne, mistrz zastosował efekt naturalnego światła słonecznego, co wskazuje na plenerową naturę systemu kolorystycznego. „Szczygieł” harmonijnie łączy fotograficzną dokładność i rozmycie. Tak więc zarys okonia jest bardzo wyraźny, ale obraz małego ptaka jest nieco rozmyty. Technika ta jest wykorzystywana bardzo umiejętnie, bo widzowi wydaje się, że pisklę trzepocze skrzydłami, trzepocze i wylatuje w niewidoczne okno, skąd na obraz rzucane jest światło i świeże powietrze. Ptak wygląda tak realistycznie, że chcesz go wyciągnąć i dotknąć. Wdzięczna prostota obrazu jest fascynująca.

W obrazie „Szczygieł” Fabricius nadał niektórym elementom kompozycji przezroczystość, aby były naturalne (np. Skrzydła szczygła). Wielu wielbicieli jego twórczości jest przekonanych, że ten sposób mistrza-geniusza świadczy o prawdziwych umiejętnościach artysty.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)