Opis obrazu Michaiła Niestierowa „Na eliksir miłości”

Opis obrazu Michaiła Niestierowa Na eliksir miłości

Michaił Wasiliewicz Niestierow uważał się za artystów wędrownych, ale żal osobisty, jaki spotkał go u zarania życia, doprowadził go do modernizmu – stylu polegającego na malowaniu obrazu z elementami baśni. Artysta zaczął pisać płótno już jako student, miał wtedy nie więcej niż 26 lat, dwa lata wcześniej, w 1886 roku, zmarła jego piękna żona, którą Niestierow niezmiernie kochał, dlatego na jego portretach kobiet pojawia się rodzaj ponurego smutku.

Obraz przedstawia cichą leśną polanę otoczoną wielowiekowymi drzewami. Na łące stoi drewniany chybotliwy dom, z którego otwartych drzwi wyłania się siwowłosy, zgarbiony starzec w szpiczastym kapeluszu, który w bajkach rosyjskich był zwykle przedstawiany wyłącznie na głowie czarownika. Samotna i bardzo smutna wieśniaczka siedzi na kłodzie obok chaty, zanurzona w zieleni i kwiatach.

Jej chusteczka zbłądziła i rozwiązała się, ręce ma opuszczone na kolana, cały jej obraz zdradza głębokie przeżycia emocjonalne. Pomimo tego, że przyjechała w interesach, dziewczyna nie patrzy na właścicielkę domu, odwracając wzrok, bo rozumie, że nawet bez jej historii starzec wie wszystko o niej io smutku, który zjada jej serce. Poza tym dziewczyna się boi, przyszła prosić o coś, o czym mogłaby milczeć, przyszła do starca po eliksir miłosny, by odzyskać miłość ukochanego.

Artystka nie pokazuje, czy czarodziejka spełniła jej prośbę, ale wiadomo, że napisanie tego obrazu poświęcono wiele czasu i wysiłku. W swojej pierwszej wersji dziewczyna w ogóle nie trafiła do czarownika, ale do niemieckiego lekarza, ale jedna i ta sama scena nie wzbudziła należnego podziwu twórcy i wymyślił znany już wygląd płótna. Obraz przez długi czas znajdował się w prywatnych kolekcjach, po czym został przekazany do Muzeum Radiszczowa.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)