Opis obrazu Rembrandta „Zmartwychwstanie Chrystusa”

Opis obrazu Rembrandta Zmartwychwstanie Chrystusa

Prace Rembrandta Harmenszoon van Rijn zajmują szczególne miejsce w światowej kulturze artystycznej. W jednym z okresów swojej kariery artysta zwraca się ku pisaniu tematów biblijnych.

Do takich dzieł należy obraz „Zmartwychwstanie Chrystusa” namalowany przez Rembrandta w latach 1636-1639. To płótno przedstawia jedną z najbardziej tajemniczych scen – zmartwychwstanie Jezusa. To mit lub legenda, ale każdy artysta wstydził się przekazać to wydarzenie swoim własnym, specjalnym językiem.

Rembrandt, tworząc to dzieło, pozornie stara się przekazać widzowi nie tylko konkretny moment, unosi zasłonę tej historii. Ciemna strona płótna przedstawia ludzi: po lewej stronie żołnierze Heroda, w prawym rogu dwie kobiety. Dlaczego przy zmartwychwstaniu samego Jezusa są tacy nieoczekiwani świadkowie?

Artysta przedstawił moment, w którym żołnierze starają się nie dopuścić do przebudzenia się mesjasza, oddając tym samym fragment tła, w którym władze Jerozolimy walczyły z wyznawcami Chrystusa przy pomocy siły zbrojnej. Potwierdzeniem tego jest żołnierz, który próbuje zamachnąć się na jedną z kobiet, a ona, ściskając ręce w geście błagania o litość, uklękła.

Twarz wielkiego mesjasza rozjaśnia światło anioła wysłanego przez Boga, aby dać ludziom wiarę. Anioł otwiera wieko trumny i widzimy nieuchwytny obraz żywej osoby, która oddycha, ale przekroczyła bramy śmierci. Tylko Rembrandtowi udało się przedstawić Jezusa jako nie idealnego, jak go wcześniej widzieli, był naprawdę wyczerpany i martwy, co widać po jego twarzy i dłoni, którą położył na krawędzi trumny, najwyraźniej po to, aby się oprzeć i wstać.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)