Opis obrazu Oresta Kiprensky’ego „Portret A. K. Schwalbe” (1804)

Opis obrazu Oresta Kiprenskyego Portret A. K. Schwalbe (1804)

Płótno jest uważane za jedno z wczesnych i najlepszych dzieł artysty. Płótno przedstawia ojczyma mistrza – ponurego, pewnego siebie starca, który wiele w życiu widział, uchwycony ekspresyjnie, wypukle, jak na obrazach Rembrandta. Lekko potargane włosy, energetyczne przejścia światła i cienia oraz pojemne intensywne pociągnięcia podkreślają oryginalność postaci. Rzemiosło dało krytykom powód do twierdzenia, że ​​było to dzieło jednego ze starych mistrzów, przypisywali nawet autorstwo Rubensowi lub Van Dyckowi.

Ten portret był tak drogi artyście, że nie rozstał się z nim i wszędzie go ze sobą zabierał.

Tajemnica obrazu polega na tym, że trudno odgadnąć, do jakiej warstwy społecznej należy postać. Ta postać nie odpowiada żadnemu czasowi ani społeczeństwu. Autor jest całkowicie przesiąknięty dramatem emocji, jakie zawładnęły modelką. Swobodne, bogate malowanie, podkreślone połączeniem intensywnych brązów i ochry oraz sposobu uwydatnienia, jest świadectwem analizy twórczości mistrzów flamandzkich.

Krępy, nieugięty starszy mężczyzna jest przedstawiony na całej twarzy – patrzący bezpośrednio na widza. Jego potężne ramiona pokryte są futrem. Portret przycina obraz mężczyzny do jego piersi, pozostawiając na płótnie ciężką, imponującą dłoń trzymającą masywną laskę z metalową głowicą wypolerowaną na połysk. Ciepłe złociste światło podkreśla twarz, zaakcentowaną na dole szyi, elegancko zawiązaną śnieżnobiałym szalikiem.

Na twarzy wyróżniają się przeszywające, mądre czarne oczy, których asertywne, skupione i nieubłagane spojrzenie przykuwa do publiczności, jakby patrzyło w ich dusze. Siwe włosy w niedbale uczesanych włosach, dobrze zarysowane szerokie brwi o pięknym wzorze, odważnie zaciśnięte usta – wszystko to charakteryzuje aktywną, nieustraszoną naturę. Jeśli jednak przyjrzysz się bliżej, możesz dostrzec w tych szerokich oczach ślady troski, napięcia i smutku. Starcza, obwisła skóra na szyi, nie zasłonięta eleganckim szalem, zaniedbane fryzury podkreślają niepewność osoby, która przeżyła trudne życie.

Portret zadziwia swoją bezmyślnością, spontanicznością, a jednocześnie kochającym i pełnym szacunku podejściem artysty do bohatera, umiejętnością podkreślenia oryginalności osobowości, podkreślając znaczenie wewnętrznego świata.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)