Opis obrazu Michała Anioła Buonarrotiego „Perska Sybilla”

Opis obrazu Michała Anioła Buonarrotiego Perska Sybilla

W odróżnieniu od libijskiej Sybilli, jej „towarzyszki” według przewidywań, perska sybilla mieszkała na Wschodzie, co można już rozpoznać po jej imieniu. Nosiła imię Sambeta iw inny sposób nazywana była także wróżbitą babilońską.

Wspomina się o 13 wieku pne. e., do tego samego okresu, a mianowicie do 1248 pne. e., należą przepowiednie słynnej Sybilli, które narysowała w swoich książkach, do 24 sztuk. Uważa się, że zawierają one proroctwa dotyczące życia i czynów Jezusa Chrystusa, a także Aleksandra Wielkiego i innych legendarnych postaci. Zostały wyrażone w postaci wierszy o podwójnym znaczeniu, nie podlegających jednoznacznej interpretacji.

Według opisów współczesnych sybilla perska nosiła złote szaty i miała jednorazowy młodzieńczy wygląd. Na fresku Kaplicy Sykstyńskiej, wykonanym przez Michała Anioła Buanarottiego, Sambeta pojawia się w dość podeszłym wieku. Kobieta siedzi, prawie całkowicie odwrócona od widza, z twarzą blisko niezmiennej książki.

Być może właśnie w tym momencie sybilla perska czyta swoje następne proroctwo, z których wszystkie były przesycone tajemną i wielowiekową mądrością Wschodu. Co się w nich kryje, co obiecuje słuchaczowi – żal i smutek, a może radość i szczęście? Stara stała się Sambeta, jej oczy nie są tak dobre jak w młodości, ale jej umysł jest nadal ostry i jasny.

Jak zawsze w dziele Michała Anioła, obraz Sybilli jest zdominowany przez jasne i nasycone tony, podkreślające bogactwo, dobrą jakość i doskonałą jakość szat perskiej wróżki.

Wciąż jednak czuje wewnętrzną siłę tkwiącą we wszystkich pięciu Sybilli, a to niewątpliwie zasługa wielkiego malarza Buanarottiego, któremu udało się przekazać postacie wróżbitów z niezrównaną dokładnością, nie używając słów, ale pędzli i farb.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)