Opis obrazu Paula Cezanne’a „Martwa natura z jabłkami”

Opis obrazu Paula Cezannea Martwa natura z jabłkami

Paul Cezanne w swojej twórczości przywiązywał dużą wagę do takiego gatunku jak martwa natura. Mistrz szczególnie uwielbiał przenosić owoce na swoje płótna. Wyraźnie zastanawia się nad kompozycją obrazów, określając odpowiednie miejsce dla każdego z obiektów. Cezanne częściej niż inne owoce uwielbiał pisać jabłka ze względu na ich piękno i różnorodność kolorów.

Martwa natura z jabłkami, namalowana w 1890 roku, zachwyca bogactwem kolorów, wewnętrzną prostotą, a jednocześnie wszechstronnością codziennych rzeczy. Środek kompozycyjny płótna zajmuje biały talerz z jabłkami. Te owoce są idealne: są jaskrawoczerwone, płynne, dojrzałe, równe i jednolite w kształcie. Widać, że jabłka były dojrzałe i rozlane pod delikatnymi promieniami słońca. Kilka innych owoców zajmuje pierwszy plan płótna: dwa zielone jabłka i jasnożółta cytryna. Cezanne po mistrzowsku znajduje na zdjęciu miejsce na owoce, jego pociągnięcia są proste i precyzyjne.

Tło płótna jest gładkie, nie odwraca uwagi od głównej treści obrazu. Owoce są na brązowo-szarym stole. Tło stanowi gładka, naga ściana w pastelowych kolorach. Wrażenie głębi podczas patrzenia na obraz uzyskuje się dzięki kontrastowi jasnych, apetycznych owoców, pomalowanych na nasycone kolory i nijakiej barwie.

Cezanne uczynił gatunek martwej natury znaczący dla sztuki, a nie drugorzędny, jak to było wcześniej. Postawił sobie trudny cel – ogłuszyć cały Paryż prostymi jabłkami. I udało mu się, ponieważ powiedzieli o jego owocach, że nie chce ich jeść ani obierać, ale kopiować.

Martwa natura z jabłkami jest tak piękna dzięki „cudownej formule” Cezanne’a, którą znalazł samodzielnie. Dla mistrza kolor i kształt stanowiły nierozerwalną całość, wypracowuje własny styl i sposób pisania owoców. Dzieło mistrza, będące arcydziełem, sprawia, że ​​wielu widzów przygląda się mu jeszcze dokładniej.


1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)